Szara sukienka i Odkrycie roku w szyciu.

Szara tkanina doczekała się w końcu "uwolnienia" :)

 

 Szyła się dobrze.

 

Powstała z niej sukienka (Burda 9/2009, model 111),
która mniej więcej tak wygląda na człowieku

(przepraszam za jakość zdjęć, ale żywcem nie ma kto mi ich zrobić uczciwie :P ) 

 A teraz pytanie.

Dlaczego nikt nie powiedział mi, 

że stopka do wszywania zamków krytych to tak fenomenalny wynalazek?! 

To ja się pocę, męczę, odchylam, szyję w rowku, żeby równo, żeby nie przeszyć zamka, 

a tu wystarczy umieścić zamek w stopce i jedziemyyyy!!!

 Od dziś wszywanie zamka to czysta przyjemność!!! 

No i idealny efekt bez odrobiny zdenerwowania :)

Cekinowe jajo z barankiem i kaczuchą

Nie odmówiłam sobie przyjemności zrobienia jaja z cekinów! 

W roli głównej baranek i kaczuszka (głównie ze względu na Amelkę). 

Wielkość jaja - 10cm.

Zdjęć sporo, bo nie wiedziałam z której strony najwłaściwiej będzie je zrobić... ;) 

Z racji, iż zdjęcia spłaszczają obraz i cekiny nie świecą się jak należy,
mam wrażenie, że w rzeczywistości jajo wygląda lepiej ;)

Tu jeszcze w trakcie powstawania...

 

 

A tu już gotowe:

 

Korzystając z okazji jeszcze się czymś pochwalę!

Zegarek. Pamiątka po mojej Babci. Doceniony dopiero po latach...

Mechanizm nakręcany ręcznie!!!

Piękny, nieprawdaż?

Jajo z perełek

Za dużo koralików? Jajko, z którym nie ma co zrobić? 

Potrzeba jeszcze tylko parę szpilek i.... jajko gotowe :)

Proste, skromne.. nie rzucające na kolana. O takie właśnie:

 

Cekinowe jajo - wersja dla leniwych

Jajo czeka już na Święta Wielkanocne - na przekór oszalałej zimie na Podkarpaciu.

Wbijanie każdego cekina z osobna, to niezła zabawa. Taśmy cekinowe może nie są tak efektowne i dają mniejsze możliwości, ale o ile szybciej się je przykleja!

Zatem dziś wersja cekinowego jaja dla leniwych :)

Sutasz - odc. 4 (wisiorek sutaszowy)

Uprzedzam, że chwilowo* będę zanudzać Was sutaszem :)

Dziś na odmianę coś mniejszego... sutaszowy wisior.
Małe, a przysporzyło mi sporo prucia! Gdy obszyłam główny kamień, wiedziałam, że chcę przyszyć czerwoną perełkę i coś, co choć troszkę zaburzyłoby symetrię...
Gdy już miałam trzy koraliki - w głowie było pusto.
Doszywałam, prułam, próbowałam w innym miejscu.. nadal źle.
Wisior przybierał różne kształty, aż wróciłam do pierwotnej koncepcji...
 i chyba wyszło przyzwoicie :)

  

* chwilowo znaczy w tym miejscu mniej więcej tyle, że przez najbliższych kilka miesięcy nie zarzucę szycia biżuterii dopóki nie obszyję siebie, Kasi, Moni i kilku innych bliskich mi osób, którym ten rodzaj biżuterii podoba się nie mniej niż mi :)

Naszyjnik dla Siostry - sutasz odc. 3

Kolejny stworek sutaszowy. 

Tym razem dla mojej rodzonej Siostry, której serdecznie dziękuję za zdjęcia :)

 

 

Turkusowy najszyjnik - sutasz odc. 2

Wiem wiem, powinno się zaczynać powoli, od małych projetków.. 
Ale ja tak nie umiem. Porywam się z motyką na słońce, ale co tam - mimo wielu niedoskonałości naszyjnik wzbudził na wczorajszej zabawie choinkowej spore zainteresowanie. Padły nawet pytania o sprzedaż sutaszowych wytworów.. 
Powiem tak - najpierw muszę obszyć siebie, dojść do wprawy, żeby wyeliminować wszelkie krzywizy, a później? Kto wie, kto wie... ;)
(zdjęcia doskonale pokazują wszelkie niedoskonałości :P)

Naszyjnik zrobiony rzutem na taśmę w trzy wieczory i jeden poranek (turkusowy sutasz przyszedł mi dopiero w środę, a na sobotę chciałam mieć moją nową biżuterię.
Gdy tak patrzę, dochodzę do wniosku, że jednak powinnam polubić symetrię, bo z lekka przekombinowałam ;)

Pierwsze spotkanie z sutaszem. Broszka.

Gdy dawno temu pierwszy raz zobaczyłam cuda z sutaszu, to mimo wielkiego zauroczenia uznałam, że to nie dla mnie. Przyszedł jednak taki moment, kiedy poczułam tak wielką potrzebę spróbowania, że niewiele myśląc zakupiłam potrzebne elementy i zasiadłam do szycia... 

Mówią, że to praca dla cierpliwych. Nie wiem... z pewnością zajmuje sporo czasu, choć podejrzewam, że wprawa robi swoje - pierwsze kroki zawsze są najtrudniejsze. Jedno jest pewne - okrutnie wciąga!!!!

To taka "radosna twórczość" - tu zakręcisz w tą, a tam w drugą stronę. 

Tu wszyjesz taki koralik, albo inny... Świetna sprawa!!!

Polecam Wam stronę inspirello.pl , gdzie znajdziecie wiele fantastycznych filmików instruktażowych (w tym również podstawy szycia sutaszu).

Wiadomo - pierwszy egzemplarz nie może być tym najbardziej udanym, 

ale będę trenować! :)

Już nawet mam pierwsze spostrzeżenia, może kiedyś się nimi podzielę 

(gdy będzie ich więcej).

 

Ps. Dziękuję za wszystkie kometarze pod poprzednimi postami :)*

Bombki z cekinów - cz.2

Sezon na ozdoby świąteczne mija, ale ponieważ nigdy nie mogę wyrobić się ze wszystkim przed Świętami, postanowiłam jeszcze troszkę nad nimi popracować :) 

Będą jak znalazł na przyszły rok :)  

Muszę Wam powiedzieć, że cekinowe bombkowanie wciągnęło nawet moją Mamę. 

Nie chciała jeszcze spróbować samodzielnie zrobić takiej bombki, 

ale dzielnie pomaga mi w nabijaniu cekinów na szpilki.. 

nawet nie wiecie jak wielka to pomoc! 

Przy takiej współpracy jedna bombka powstaje w jeden wieczór. 

Obliczyłam, że potrzebujemy na to około 2,5 (no, może 3) godziny. Dziękuję Mamo :)

Przed Nowym Rokiem zrobiłyśmy wspólnie dwie czerwone bombki dla Marysi i Ani 

(obie takie same, a raczej bardzo podobne) 

I jedną niebieską (nie powiem dla kogo, bo jeszcze nie została sprezentowana)

Święta, bombki i życzenia

Lepiej późno, niż później... :) 

Ale życzenia za chwilkę - na początek (jak się okazuje) hit naszej okolicy - bombki z cekinów. 

Ja mam tylko dwie, bo... miałam tylko 4 paczki szpilek ;)

To moje pierwsze, ale raczej nie ostatnie - to naprawdę wciągające zajęcie!

Drobna uwaga dla tych, którzy też zamierzają spróbować - jeśli chcecie otrzymać wzór "na wierzchu", zacznijcie układanie cekinów od tła :) A dla ułatwienia sprawy naszkicujcie s0bie na styropianie wzór, który chcecie otrzymać (ja przy aniołku o tym nie pomyślałam).

A przechodząc do rzeczy...