Seledynowa tiulowa spódniczka

O tym, jak dzieci szybko rosną 

przekonujemy się właśnie wtedy, 

gdy próbujemy je wcisnąć w ubrania, które 

"przecież dopiero były dobre".

W okolicach roku 2015 pojawił się u nas wysyp tiulowych spódniczek, 

z których nie wiadomo kiedy dziecko wyrosło... :) 

A miłość do tiulu wciąż ta sama!

Amelia miała już kiedyś spódniczkę z tego konkretnego, jaskrawego tiulu. 

Właśnie przez ten wyjątkowy kolor,

 była ona jej ulubioną "tiulówką".  

Już dawno obiecałam jej uszyć zastępnik 

(nawet nie chcę sobie przypominać kiedy to było... ;) 

W każdym razie materiał w końcu "dojrzał" (no lepiej późno, niż później :P ).

Tym razem spódniczka dla mojej małej damy 

jest zdecydowanie dłuższa i.... pierwszy raz uszyta na ozdobnej (złotej) gumce.

Zawsze się tego obawiałam; okazuje się, że niepotrzebnie!

Jedno muszę stwierdzić - ten kolor tiulu jest wyjątkowo trudny do fotografowania!

 Ps. W spódniczce wykorzystałam tylko 3 warstwy tiulu 

(bo gdy kupowałam 1,2 metra jakiś rok temu, zamierzałam pociąć go 

na 4 równe kawałki; dziś to by było trochę za krótko, więc pokroiłam na 3 części po 40 cm)

i powiem Wam, że czwarta warstwa jest zupełnie zbyteczna.

Jesienne różności

Kochana Ciociu M.!

To nie jest tak, że nic nie robię... 

Mi po prostu brak motywacji do odświeżania bloga :)

Dziękuję jednak za pokrzepiające słowa i uświadomienie, 
że wciąż są osoby, które do mnie zaglądają :) 

[ BEVA! Ciebie również serdecznie pozdrawiam :) ]

* * *

Nie wiem co tym razem pominęłam, ale to, 

co udało mi się sfotografować przedstawiam poniżej:

Bukiecik z lizaków  
jako dodatek do prezentu dla 6-letniej solenizantki:

 

 

 I jeszcze moje sposoby wykorzystania resztek materiałów:

* Błyskawiczny woreczek gimnastyczny w formie serduszka:

 (w środku ususzone pestki wiśni, ale wymienię na groszek, 

bo nie przesypują się tak płynnie jak bym tego chciała).

* Spinki.

A właściwie: Całe mnóstwo spinek :) 

 

 

 

 

 

 

* * * 
Uzależnienie od lakierów hybrydowych również owocuje:

 

POZDRAWIAM! <3

Testujemy tiul z brokatem :)

Tiul z brokatem wypatrzyłam (i oczywiście kupiłam od razu "na zapas" pięć kolorów)

już dawno temu.. ;) No przecież taki śliczny... 

Od razu obiecałam Misi, a właściwie Asi (mamie Misi), 

że uszyję jej tiulową spódniczkę. 

One grzecznie czekały.... czekały... i pewnie już nie wierzyły, 

że się doczekają.

Aż nadszedł ten dzień. 

Piąte urodziny Michalinki! 

To był ten moment, kiedy postanowiłam wszystko inne odłożyć na bok 

i uszyć wreszcie to, co obiecałam. 

Najpierw jednak musiał powstać prototyp

 - zatem kolejna spódniczka do kolekcji mojej Pierworodnej :)

Oczywiście kolor wstępnie odrzucony 

(Amelia zobaczywszy podszewkę stwierdziła, 

że nie chce takiej spódnicy), 

ale kiedy następnego dnia zobaczyła efekt końcowy i ten błysk  brokatu... 

To już chyba kolor nie ma większego znaczenia :) 

(choć nie omieszkała mi wspomnieć, że chciałaby taką RÓŻOWĄ...)
Ach te Baby... ;)

Do kompletu spinka. 
Bo dobrze mieć coś do kompletu.

I mówię to ja. Żona mojego Męża :)

Na końcu postu zdjęcia spódniczki na Amelce.

A prezent dla Michalinki ma kolor amarantowy:

W duecie spódniczki prezentują się tak:

Spódniczki mają po 3 warstwy, przy czym różowa uszyta jest 
przy użyciu 3 warstw (6 długości) tiulu. 
Dlaczego 6? Ponieważ jego szerokość, to 1,5m, 
czyli aby go ładnie umarszczyć, potrzebujemy na jeden obwód dwóch szerokości (3m).

Granatowa ma tylko jedną warstwę tiulu z brokatem (żałuję), 
a pod spodem dwie warstwy tiulu welonowego, nieco jaśniejszego.

Ps. Tiul z brokatem jest SUPER!

* * *

W ostatnim tygodniu nadrobiłam też inne zaległości. 

Właśnie sprawdziłam... 15 maja POPRZEDNIEGO ROKU

 (o mamuniu.. obstawiałam, że minęło najwyżej pół roku), 

dokładnie w tym poście chwaliłam się wam

zakupioną tkaniną na pościel dla dzieci.

Tomkowa pościel może jeszcze odrobinę poczekać

 (oby do rzeczywiście była "odrobina", a nie kolejne lata...),

bo już poszewki na kołdrę do łóżeczka nie będę szyć, 

a na przenosiny do dużego łóżka jeszcze trochę musimy poczekać. 

Mamy zatem  groszkowe powłoczki na kołdrę oraz dużą i małą poduszkę. 
Oczywiście w użyciu od pierwszego dnia!

  To było tak proste i szybkie, że wstyd mi okrutnie za to ociąganie się... 

Gdyby moje dzieci chodziły spać o 18:00 (a nie 20:00), albo ja o 2:00, a nie o 23:00 - zapewne wystarczyłby mi na uszycie kompletu jeden taki wieczór :)

Powłoczki naturalnie na zame -; wygodne w użyciu, szybkie do uszycia itd.. :)
Nie rozumiem, dlaczego dawniej szyło się je z guzikami... 

* * *

A teraz wysyp zdjęć na mojej małej "modelce". 

Kiedy coś się jej podoba, wystarczy hasło "stań, zrobię Ci zdjęcie"

 i mogę ich robić do woli.... :)

 

 

 

 

 

 

***

 Jest dobrze! 

Nie wyobrażacie sobie nawet jakie to szczęście,

gdy w końcu człowiek znajdzie czas "dla siebie"!

Pozdrawiam wszystkich moich Czytelników :)*

Tiulowe spódniczki ponownie

U mnie wielki powrót tiulo0wych spódniczek... :) 

 I już. 

Zdjęcia bez słońca... muszą wystarczyć.

 

 

 

Spódniczki nie całkiem ludowe :)

Z takich trzech, leciwych chustek na głowę:

 miały się uszyć trzy spódniczki. 

Niestety jeden ze sprzedawców do dzisiaj milczy, 

a ja uparcie czekam na moją czarną koronkę, 

dlatego dwie uszyły się już, a czarną zobaczycie dopiero 

za jakiś bliżej nieokreślony czas.
"Spódniczki nie całkiem ludowe ", gdyż podszyte są tiulem... :)

 

 

* * *

Przeglądając moje przydasiowo-biżuteryjne

zasoby, namierzyłam kilka elementów, 

z których zrobiłam sobie mocno spersonalizowaną bransoletkę! :D

 * * *

 A żeby udowodnić, że i u mnie jesień, 

pokażę też wydziergany w ostatnich dniach 

komplecik z sową w roli głównej.

Cieszę się, że jaskraworóżowa sowa przypadła jednak do gustu nie tylko mnie :)