Balonowy świat i trochę wspomnień

UWAGA! Dziś będzie długo.... :)

Jakiś czas temu (właśnie sprawdziłam - to był wrzesień 2015 r.) 

przyznałam się publicznie (tutaj, na blogu), 

że bawię się w modelowanie (skręcanie) balonów. 

Dziś najwyższy czas przyznać się do czegoś więcej:

od tamtego czasu bawię się w to regularnie, 
bo kręci mnie ten temat ogrrrrrromnie! 

Właśnie uświadomiłam sobie, jakim jestem niedbaluchem 

w kwestiach uwieczniania swoich poczynań. 

Kiedy w czymś przepadnę, to nie myślę o fotografowaniu ani o niczym innym 

- po prostu oddaję się temu w 100%. 

Dopiero później ogarnia mnie żal, że nie było w pobliżu nikogo, 

kto pstryknąłby choć jedno pamiątkowe zdjęcie... 

Cóż.. Obawiam się, że w tej kwestii zawsze będzie słabo.

I nie chodzi wcale o to, że nie lubię fotografować - CO TO, TO NIE! 

Od ponad roku jeżdżę na wszystkie możliwe plenery fotograficzne w okolicy. 

--> Jedziesz i masz czas na to i tylko na to - cudowne doświadczenie! 
Tylko Ty, obiektyw i przyroda.

To coś więcej, niż samo spotkanie z naturą - nagle widzisz więcej i doceniasz więcej.

Ale o to właśnie chodzi - tam jesteś dokładnie po to, by robić zdjęcia. 
Tu jesteś po to, by skręcać balony. 
Albo robić inne fascynujące rzeczy. 
Takie, w których przepadasz do reszty.

Ale zdaje się, że odbiegam od tematu.... :)

Wygrzebałam gdzieś w czeluściach telefonu kilka foteczek z balonami. 

Wrzucę je sobie na mojego bloga choćby po to, 

bym kiedyś mogła sobie o nich przypomnieć :) 

Na pierwszy rzut pójdą moje ukochane kwiatki, 
podpatrzone u Patrycji Lipińskiej w ubiegłym roku w Farmie Iluzji 
 (swoją drogą - polecam to miejsce jeśli szukacie atrakcji dla dzieci 
- niezwykła zabawa na calusieńki dzień; dzieci zachwycone, a i rodzicom nie wieje nudą)

 Krab ukręcony z okazji Tomkowych urodzin, na specjalne życzenie solenizanta:

 

 Róża:

 

I inne kwiatki.... :)

 

 Pyton, albo jakiś inny wąż:

Żółwik, biedronka i pszczółka (praktyczne maluszki na rękę):

 Żyrafa (na bazie pieska, tylko w innych proporcjach) oraz różniaste opaski.
Fajna jest opcja z łabędziem na głowę, ale niestety nie mam na stanie białych balonów, żebym mogła na szybko ukręcić i pokazać.

Najnowszy skrętasek, to Pan Hipopotam, 

skręcony na potrzeby spontanicznego wyzwania wspomnianej wyżej Patrycji.

(na żywo jakby fajniejszy.. dzieci się w nim zakochały, 

a Amelia zapowiedziała, że nie pozwolą mi go nigdy wyrzucić, 

tylko go pochowają, gdy już zejdzie z niego powietrze... 

Ciekawe, co na to ekolodzy ;) )

A jako wisienka na torcie - balonowa biżuteria (pomysł Patrycji, a jakże!)
. Tutaj moja wersja próbna.

Prawda, że urocza?

Jeśli chodzi o modelowanie balonów,
 to najistotniejszym czynnikiem jest nasza wyobraźnia. 
Czuję, że chociaż przetestowałam już caaaałą masę wzorów 
(ach żal, że nie mam fotek, żal :(    ),
to jeszcze sporo eksperymentów przede mną! :)


* * *
No doooobra... 
To jeszcze się pochwalę i powspominam troszkę.
Od niedawna wciskam się na wszystkie imprezy, na które się tylko da ;)
 I tak:

•  W styczniu tego roku miałam okazję sprawić trochę radości dzieciaczkom z naszej szkoły, skręcając dla nich balony podczas Choinki Noworocznej,

• 2 czerwca bawiliśmy się z dziećmi podczas Międzygminnego Dnia Dziecka
  w Trzebusce płynem i kijkami do wielkich baniek mydlanych;

•  15 czerwca na zaproszenie organizatorów Pikniku Rodzinnegoprzy Przedszkolu w Sokołowie Młp. mogłam się sprawdzić w malowaniu twarzy na "obcych" buziach - ach, to było wyzwanie! Podobno dałam radę... :)

• 21 czerwca zostałam zaproszona do Nowej Sarzyny na Dzień Dziecka, podczas którego poza skręcaniem niezliczonej ilości balonów, pilnowałam, by dzieciaki mogły bezpiecznie pobawić się płynem do baniek.

Zobaczcie tylko, jaką miałam fantastyczną asystentkę <3

 * * *
Mało kto wie, że w grudniu ubiegłego roku 

ukończyłam dwa szkolenia z zakresu animacji dla dzieci. 

Kurczę! Jak ja zazdroszczę ludziom takiej pracy :)

Pierwszy raz w życiu żałuję, że nie mam mniej lat, niż mam!

(...)

BO  DZIECIAKI  INSPIRUJĄ!

Pozdrawiam! :)*

Zaległości, zaległości..

Nie wiem, co tam po drodze jeszcze przegapiłam, 

ale skoro już znalazłam trochę czasu na odkurzenie bloga, 

wrzucam najostatniejsze z moich "rękoczynów":

1. Sutaszowy wisior (motywacja w postaci wesela koleżanki bezcenna! :) )

Korci mnie jeszcze, by przerobić go na naszyjnik, 

ale jeśli nie wyrobię się w tydzień, 

to pewnie plan długo nie doczeka się realizacji ;) 

Właściwie, to on miał być naszyjnikiem.. 

tylko jakoś koralików pod kolor niewiele miałam... No i wyszło tak:

2. Tomkowe zyg-zaki. 

Ło ludzie, ile one czekały.. i wreszcie jest pościel dla syna mego :)

 

3. Kokardki z  papieru podpatrzone TUTAJ. 

Polecam, gdy nie macie ładnych wstążeczek do udekorowania prezentu, 

a w domu poniewierają się resztki bristolu :)

Pozdrawiam serdecznie <3

Liski dwa

O liskach marzyłam od dawna.

W końcu znalazłam odpowiedni kolor włóczki i to, co najważniejsze...

 Potocznie mówi się o braku czasu; 

ja myślę, że to raczej kwestia rzeczywistych chęci :)

I wreszcie mamy. Zimowe Liski dwa :)

Różnią się wyłącznie detalami.... :)

 

 

 

  W planach są jeszcze kominy do kompletu, ale czuję po kościach,

 że przed Nowym Rokiem się nie uda...

Choooooociaaaaż......... :)

* * *

Udało mi się wrócić na chwilę do sutaszu. 

Jeden naszyjnik... i znów koraliki i sznurki wylądowały w swoim pudełku... 

nie zanosi się żadną biżuterię w najbliższym czasie...  

* * *

U mnie atmosfery iście grudniowej jeszcze nie czuć 

(a przecież ten magiczny czas już tak blisko!)

jednak mimo wszystko już dziś życzę Wam

WESOŁYCH  ŚWIĄT 

i POMYŚLNEGO  NOWEGO  ROKU!  

Pozdrawiam :)

Czapka trochę po nowemu i dylemat sutaszowy :)

Czapeczka z nausznikami wydziergana dla Zuzi (Zuzia, to koleżanka Amelki i dlatego wypadało, by czapka była chociaż trochę inna od tych). 

Właśnie dlatego nauszniki zrobione są inaczej (na płasko / bez wypełnienia). 

Nie chcę być nieskromna, ale wydaje mi się, że wygląda całkiem fajnie! :)

A oto jakie otrzymałam wyzwanie:

 Zestaw sznurków, kamieni i koralików do sutaszu, 

który "leżał i czekał" u Ani,  która postanowiła oddać go w moje ręce, 

bym go sensownie spożytkowała (niestety sutasz jej nie wciągnął).

Choć najbliższy czas mam nieco napięty, to już teraz zaczęłam dumać 

jak połączę kolory.

(Sznurki są z różnych firm, różnej grubości i szerokości, 

dlatego starałam się dobrać je nie tylko kolorami, ale również "gatunkami")

1. Zestaw róż, fiolet i żółć

2. Zestaw niebieski

3. Zestaw morski z "kryształkiem"

4. Zestaw morski z turkusowym kamieniem

5. Zestaw czerwono-złoty z panterką

6. Zestaw czerwono-pomarańczowy z panterką

7. Zestaw czerwono-fioletowy z marmurkiem

8. Zestaw czerwono - fioletowy z kryształkiem

9.  Zestaw różowo - żółty z kryształkiem i płaskimi koralikami

10. Zestaw różowy z fioletem

Dla mnie rządzą zestawy 2, 3 i 10.

A  Tobie która kolorystyka wpadła w oko?

Szewc dziury łata... :)

To prawda, że "Szewc w dziurawych butach chodzi".

Właśnie dlatego postanowiłam udowodnić, że nie musi tak być! 

Moje postanowienie noworoczne - pamiętać o sobie!

Realizację powyższego planu rozpoczęłam od naszyjnika na zabawę Sylwestrową! 

Tak tak! Wreszcie wybieramy się na tańczonego Sylwestra!!! :) 

Sukienka będzie prosta. Nawet bardzo

(niebieska, bez żadnych zdobień, falban itd. , z bardzo małym, okrągłym dekoltem). 

A ponieważ "skromnie" mogłoby w tym wypadku znaczyć "nudno",

uznałam, że należy ją czymś przyozdobić.

 W ostatnim czasie  zatęskniłam za sutaszem, 

a zapasy sznurków i koralików mam niemałe, zatem jest --> naszyjnik sutaszowy.

 Zdjęcia w sztucznym świetle; nieskromnie przyznam, 

że w rzeczywistości bardziej mi się podoba ;)

 

 Wiecie co najbardziej lubię w biżuterii sutaszowej?

To, że zaczynając nigdy nie wiem jak będzie wyglądał produkt końcowy :)

*** 
Do "kompletu" zrobiłam sobie pazurki. 
Miały być ze srebrnym brokatem (w końcu Sylwester zobowiązuje) ale.. 
nie mogłam się oprzeć mojemu nowemu zakupowi --> naklejkom wodnym. 
Baaaardzo podobają mi się na paznokciach :)

* * *

 Testowałam też w ostatnim czasie włóczkę DORA z opalizującą nitką

 (której niestety na zdjęciach nie widać).

W związku z powyższym Amelia ma kolejną czapę do kompletu :)

Dodano 4 stycznia:

Jednak przemalowałam szare pazurki na srebrno 

(żeby było bardziej Sylwestrowo) ;)