Czapka z kokardą

Na początku chcę Wam pokazać czapkę, która od dawna czekała na wykończenie. 

Musiała się wiosna przypałętać, bym wreszcie się zmobilizowała :)

Ta czapka jest wyjątkowo niewdzięcznym obiektem do fotografowania

(mój automat nie poradził sobie mimo pięknej pogody...)

Może przez ten dość intensywny róż nie mógł złapać ostrości? 

Zapewniam, że prób było wiele...

A tu już na mojej Córci:

Korzystając z okazji pochwalę się jeszcze wygraną w Kreatywnym Kufrze - W przesyłce znalazłam m.in. całe mnóstwo smakowych herbat (są naprawdę pyszne - testowałam od rana), fantastyczną zieloną herbatę i cukier cynamonowy :) a wszystko pięknie zapakowane... 

sowy przytulanki dwie :)

Postanowiłam wykończyć turkusy! (leżały sobie takie resztki i czekały na zbawienie). 

I oto jest - sowa nr 2. 

Skorzystałam również z rady b@si i do skrzydełek dorzuciłam plastikowe zamki.. :)

  A tak wyglądają w komplecie :)

Sowa przytulanka

No i jest! :) Raz jeszcze, tym razem oficjalnie napiszę, że inspiracją do stworzenia owej sowy była sówka-podGłówka z bloga artMamowanie. Sowy obejrzeć możecie TUTAJ. Tak naprawdę cały blog artMamowanie poświęcony jest szytym przez autorkę zabawkom. Naprawdę polecam zajrzeć :)

Moja sowa jest inna, ale to zamierzone. Lubię się inspirować, nie koniecznie kopiować :)

Wahałam się nad użyciem guziczków, ale cieszę się, że się zdecydowałam, bo to one sprawiają Amelce najwięcej radości. Dla wstępnie przerażonych dopiszę, że guziczki są naprawdę solidnie przyszyte. Nie, nie odpadną. Nie, nie połknie :)

Tak, wiem. Ma krzywy pyszczek. Przykładałam prosto, uwierzcie! 

Zatem przyjmujemy wersję, że TAK MIAŁO BYĆ! :)

Z resztą.. dla Amelki to i tak najmniej ważne.

Dla pokazania wielkości zdjęcie w rękach Właścicielki:

Jeśli się przyjrzycie, zauważycie prędko, że "uszka" cieszą się dużym powodzeniem
(odrobinkę tylko mniejszym niż guziczkowe oczy).

A oto czym wypchałam ową sowę

(Nie mam pojęcia jak to się fachowo nazywa, ale daje się rwać, jest miękkie, 

do wypychania naprawdę rewelacyjne! Odrobinę kojarzy mi się z watą, ale w odróżnieniu od niej, "to" nadaje się do prania :) )

Z całą pewnością powstanie poduszka o podobnym kształcie. Planuję jednak wcześniej zrobić internetowe zakupy, bo mój filc w arkuszach jest już na wykończeniu, a przydałby się... :)

mała sowa - zajawka :)

Ponieważ niektórzy wypatrują już u mnie wspomnianej poduszki-sowy 

(czy też sówki podGłówki, która była moją inspiracją) , 

a moje tempo pozostawia wiele do życzenia, 

postanowiłam pokazać Wam produkcję w toku. 

Nie będzie to jeszcze wspominana poduszka, a jedynie mniejsza wersja sowy 

-  średniej wielkości przytulanka. Tak na próbę, bo akurat takiej wielkości kwadraciki 

leżały od dawna w pudełku pt. "może się przyda, może nie przyda".

To mój, że tak powiem "wykrój", 

bo od jakiegoś czasu lubię je robić, zanim zniszczę materiał :)

 

Tak to wyglądało wczoraj... jednak oczy i nos będą z filcu. 

Nie byłabym sobą, gdybym choć raz nie zmieniła zdania.

A w takim stanie jest dziś...

Jak widzicie, do skończenia niewiele już potrzeba, 

ale ponieważ nie mam jeszcze w rękach niczego, co mogłoby wypełnić jej wnętrzności, 

a do tego czekam na przesyłkę z tasiemkami, 

sówka będzie musiała jeszcze chwilkę poczekać. Mam nadzieję, że nie zbyt długo. 

W przeciwnym razie wypcham ją byle czym, a tasiemki będą z zapasów, 

które jeszcze mi się ostały :)

Wspominana wygrana...

To niewiarygodne, jak bardzo cieszą niespodzianki! To lepsze, niż Mikołaj!!! :) 

Dzisiaj dotarła do mnie przesyłka, o której TUTAJ wspominałam przy okazji chwalenia się wygranymi. Oczywiście chodzi o wygraną u Ani z bloga Niesforne Szmatki, gdzie zostałam wylosowana jako jedna z kilku wygrywających osób. Myślałam, że nagrody pocieszenia są jedynie symboliczne, a tymczasem...

Zobaczcie, co dziś do mnie przyszło:

Zdjęcie nie jest może najlepszej jakości, ale to dlatego, że nie mogłam się powstrzymać 

i chciałam Wam już dziś to wszystko pokazać 

(czekanie na słońce mogłoby trwać w nieskończoność). 

Nie ukrywam, że najbardziej ucieszył mnie ten prześliczny kawałek materiału

  z którego prawdopodobnie powstanie sowa-poduszka 

(i wreszcie mój problem pt. "z czego ją uszyć" zostanie rozwiązany; 

zostaje jeszcze kwestia wypełnienia, więc dajcie mi jeszcze trochę czasu ;))

no i serducho

 które mogłoby być igielnikiem, ale u mnie będzie raczej elementem dekoracyjnym, 

bo za bardzo mi się podoba :)

Wszystkie przydasie zawsze u mnie są miło widziane. 

Guziczki uwielbiam, a wstążka prawdopodobnie przyda się już wkrótce! :)

Za Grześka również dziękuję (wprawdzie staram się nie konsumować 

czekolady ze względu na karmienie

i wrażliwą na alergeny córcię, acz.. tym razem się nie oprę! :)

ANIU!!! Dziękuję bardzo!!! :)

Czesankowe Candy - zapraszam! :)

Ponieważ w ostatnim czasie szczęście mocno mi dopisywało, 

postanowiłam zorganizować kolejne Candy! 

Jak to już u mnie lubi bywać, jest to candy z okazji bez-okazji :)

Do wygrania wełna czesankowa w 15 różnych kolorach w ilości takiej jak na zdjęciu.
Kolory wyszły troszkę przekłamane.. znajdziecie tu różne odcienie brązu, fiolet, granat, pomarańcz, dwa odcienie zieleni, cztery melanże, krem....

Zasady standardowe:

1. Komentarz pod tym postem potwierdzający chęć wzięcia udziału w zabawie.

2. Banerek u siebie na blogu z aktywnym linkiem. 

Osoby bezblogowe proszę o udostępnienie posta na Facebooku oraz pozostawienie adresu mailowego wraz z linkiem do tejże strony na FB.. masło maślane, ale mam nadzieję, że zrozumiałe.

3. Cierpliwe oczekiwanie na losowanie, które odbędzie się 11 lub 12 kwietnia 2012 r.

4. Zgłoszenie się po odbiór nagrody :)

Przewiduję również jedną nagrodę pocieszenia w postaci filcowych kolczyków mojego autorstwa ;)

Pozdrawiam ciepło wszystkich zaglądających!!!

Szmatka "ciumkatka" :)

Od razu się przyznaję, że pomysł nie jest mój. Za zgodą Siencji został zgapiony! :) 

Kiedy zobaczyłam jej ciumkatki, od razu wiedziałam, że muszę takie uszyć. 

Po pierwsze - które dziecko nie lubi metek, czy tasiemek? 

Po drugie - wreszcie mogłam uszyć zabawkę!
(bo wreszcie jej stopień trudności nie przekracza moich umiejętności). 

Materiały z odzysku, tasiemki z chomiczkowych zapasów, 

tak więc bez ponoszenia większych kosztów powstała pierwsza ze szmatek-ciumkatek. 

Nie mówię, że ostatnia :)

To tak na szybko kilka zdjęć:

 A tu już podczas pierwszych testów jakości :)

Edit (11.03.2011): 
Szmatka jest lubiana przez Amelkę, jednak nie tak bardzo jak bym chciała. 
Mam wrażenie, że tych tasiemek jest za dużo... 
W najbliższym czasie wypróbuję opcję z mniejszą ilością i dam znać :)

Wygrane candy

Muszę się pochwalić! W ostatnim czasie szczęście mi mocno dopisuje! W przeciągu tygodnia, może dwóch wygrałam aż w 3-ech Candy, w tym 2 nagrody główne i 1 nagrodę pocieszenia [ta trzecia, to będzie niespodzianka od Ani z bloga Niesforne Szmatki, która dotrze w późniejszym terminie, zatem nią pochwale się innym razem]. Dwie z przesyłek dotarły wczoraj wieczorem, zatem pokazuję.

W Candy u Diany wygrałam przecudnej urody naszyjnik z kolczykami, a w przesyłce znalazłam jeszcze masę różnych różności (koraliki, herbatki, kawy, ciasteczka oraz karteczkę, której nie sfotografowałam, bo zapomniałam.. :( w każdym razie kartka w stylu retro, jak rzeczy z TEGO posta Diany).

Jeśli chodzi o naszyjnik, to ja wiedziałam, że jest piękny, ale gdy zobaczyłam go na żywo, szczęka mi opadła! Teraz tylko czekam na okazję, by móc się w niego wystroić :)

W Candy  u Marty wygrałam prześliczne sutaszowe kolczyki, o takie:

Dodam, że sutasz zagościł w moim domu po raz pierwszy i liczę, że nie po raz ostatni, bo robi na mnie ogromne wrażenie! :)

DZIEWCZYNY!!! DZIĘKUJĘ WAM OGROMNIE!!! :)

Wyniki pierwszego Candy

Nawet nie śmiałam marzyć o takiej ilości uczestników mojego pierwszego Candy. Jestem zdumiona, ale przede wszystkim ogromnie szczęśliwa :) Bardzo mi miło, że większość z Was postanowiła u mnie zagościć na dłużej - ta rosnąca liczba Obserwatorów naprawdę motywuje do działania :) Dziękuję za wszystkie Wasze komentarze, których w ostatnim czasie przybyło jak grzybków po deszczu.. miód na serce.. ale co Wam będę mówić - przecież wiecie, jakie to budujące.

Dzięki przygodzie z Candy poznałam wiele nowych miejsc w blogowym świecie. Odwiedziłam chyba wszystkie z Was. Wybaczcie, że nie wszędzie został po mnie ślad. Często nawet nie siadam przed laptopem, tylko robię co mogę na stojąco, w biegu, w tzw. "międzyczasie".   Kto ma małe dziecko, wie jak to się robi :) Tak czy inaczej miło mi było poznać choćby część Waszej twórczości. Z pewnością będę do Was jeszcze zaglądać :)

Ale kończąc już z tym przydługawym wstępem, pragnę przejść do najważniejszego elementu zabawy. Losowanie!

W losowaniu wzięły udział 162 osoby (dwa komentarze były moje, jedna osoba nie chciała brać udziału w losowaniu, zaś trzy kolejne nie spełniały kryterium jeśli chodzi o wysyłkę na terenie Polski).

Ponieważ uważa się, że Random nie daje równych szans, postanowiłam się troszeczkę pobawić (nie wiedziałam, że będzie z tym tyle roboty ;)

A było to tak:

Wydrukowałam wszystkie Wasze nicki

Rozcięłam...

Poskładałam, wrzuciłam do pudełeczka i czekałam,
aż moja Maszyna Losująca się obudzi :)

Gdy Amelka zasiadła przed pudełkiem,  nie mogła uwierzyć, 

że wynik Candy zależy od jej małych rączek :)

Nieśmiało zamieszała....

Sprawdziła, czy wszyscy uważnie patrzą...

 I wyjęła jeden los (a ja martwiłam się co zrobię, gdy wyciągnie całą garść.. :) )

Jednak nie miała ochoty zdradzać, kto jest zwycięzcą...

Mimo wszystko los został jej odebrany i ujawniony światu...

Wylosowana osoba, to AnaYo, która zostawiła taki oto komentarz:

Gratuluję serdecznie i proszę o kontakt w celu ustalenia adresu wysyłki :)

Raz jeszcze dziękuję wszystkim za udział i obiecuję, 

że jeśli w następnym Candy weżmie udział tak duża liczba chętnych, 

przygotuję nagrodę pocieszenia :)

szydełkowe etui na telefon

Gdyby to etui było bez otworów, wyglądałoby zapewne o niebo lepiej. Nie chciałam go jednak za każdym razem zdejmować... Jestem z siebie dumna o tyle, że zrobiłam je bez żadnego schematu. Ot, wpadł mi do głowy pomysł  i udało się go zrealizować :) Lubię, gdy coś wychodzi za pierwszym razem. Bez prucia :)
A słyszeliście, że w tym roku ten kolor nazywa się miętą, a nie jak dotąd turkusem? 
I nagle okazuje się, że będę miała etui w najmodniejszym kolorze nadchodzącego sezonu (jak twierdzi Tomasz Jacyków) ;)