Wygrane candy

Muszę się pochwalić! W ostatnim czasie szczęście mi mocno dopisuje! W przeciągu tygodnia, może dwóch wygrałam aż w 3-ech Candy, w tym 2 nagrody główne i 1 nagrodę pocieszenia [ta trzecia, to będzie niespodzianka od Ani z bloga Niesforne Szmatki, która dotrze w późniejszym terminie, zatem nią pochwale się innym razem]. Dwie z przesyłek dotarły wczoraj wieczorem, zatem pokazuję.

W Candy u Diany wygrałam przecudnej urody naszyjnik z kolczykami, a w przesyłce znalazłam jeszcze masę różnych różności (koraliki, herbatki, kawy, ciasteczka oraz karteczkę, której nie sfotografowałam, bo zapomniałam.. :( w każdym razie kartka w stylu retro, jak rzeczy z TEGO posta Diany).

Jeśli chodzi o naszyjnik, to ja wiedziałam, że jest piękny, ale gdy zobaczyłam go na żywo, szczęka mi opadła! Teraz tylko czekam na okazję, by móc się w niego wystroić :)

W Candy  u Marty wygrałam prześliczne sutaszowe kolczyki, o takie:

Dodam, że sutasz zagościł w moim domu po raz pierwszy i liczę, że nie po raz ostatni, bo robi na mnie ogromne wrażenie! :)

DZIEWCZYNY!!! DZIĘKUJĘ WAM OGROMNIE!!! :)

Wyniki pierwszego Candy

Nawet nie śmiałam marzyć o takiej ilości uczestników mojego pierwszego Candy. Jestem zdumiona, ale przede wszystkim ogromnie szczęśliwa :) Bardzo mi miło, że większość z Was postanowiła u mnie zagościć na dłużej - ta rosnąca liczba Obserwatorów naprawdę motywuje do działania :) Dziękuję za wszystkie Wasze komentarze, których w ostatnim czasie przybyło jak grzybków po deszczu.. miód na serce.. ale co Wam będę mówić - przecież wiecie, jakie to budujące.

Dzięki przygodzie z Candy poznałam wiele nowych miejsc w blogowym świecie. Odwiedziłam chyba wszystkie z Was. Wybaczcie, że nie wszędzie został po mnie ślad. Często nawet nie siadam przed laptopem, tylko robię co mogę na stojąco, w biegu, w tzw. "międzyczasie".   Kto ma małe dziecko, wie jak to się robi :) Tak czy inaczej miło mi było poznać choćby część Waszej twórczości. Z pewnością będę do Was jeszcze zaglądać :)

Ale kończąc już z tym przydługawym wstępem, pragnę przejść do najważniejszego elementu zabawy. Losowanie!

W losowaniu wzięły udział 162 osoby (dwa komentarze były moje, jedna osoba nie chciała brać udziału w losowaniu, zaś trzy kolejne nie spełniały kryterium jeśli chodzi o wysyłkę na terenie Polski).

Ponieważ uważa się, że Random nie daje równych szans, postanowiłam się troszeczkę pobawić (nie wiedziałam, że będzie z tym tyle roboty ;)

A było to tak:

Wydrukowałam wszystkie Wasze nicki

Rozcięłam...

Poskładałam, wrzuciłam do pudełeczka i czekałam,
aż moja Maszyna Losująca się obudzi :)

Gdy Amelka zasiadła przed pudełkiem,  nie mogła uwierzyć, 

że wynik Candy zależy od jej małych rączek :)

Nieśmiało zamieszała....

Sprawdziła, czy wszyscy uważnie patrzą...

 I wyjęła jeden los (a ja martwiłam się co zrobię, gdy wyciągnie całą garść.. :) )

Jednak nie miała ochoty zdradzać, kto jest zwycięzcą...

Mimo wszystko los został jej odebrany i ujawniony światu...

Wylosowana osoba, to AnaYo, która zostawiła taki oto komentarz:

Gratuluję serdecznie i proszę o kontakt w celu ustalenia adresu wysyłki :)

Raz jeszcze dziękuję wszystkim za udział i obiecuję, 

że jeśli w następnym Candy weżmie udział tak duża liczba chętnych, 

przygotuję nagrodę pocieszenia :)

szydełkowe etui na telefon

Gdyby to etui było bez otworów, wyglądałoby zapewne o niebo lepiej. Nie chciałam go jednak za każdym razem zdejmować... Jestem z siebie dumna o tyle, że zrobiłam je bez żadnego schematu. Ot, wpadł mi do głowy pomysł  i udało się go zrealizować :) Lubię, gdy coś wychodzi za pierwszym razem. Bez prucia :)
A słyszeliście, że w tym roku ten kolor nazywa się miętą, a nie jak dotąd turkusem? 
I nagle okazuje się, że będę miała etui w najmodniejszym kolorze nadchodzącego sezonu (jak twierdzi Tomasz Jacyków) ;)

tunika / sukienka / bezrękawnik na drutach

Podobny bezrękawnik w kolorze zielonym pojawił się TUTAJ 

i jeszcze przed świętami BN powędrował do Zuzi. 

Przyszła pora zrobić wersję niebiesko-szarą dla Amelki. 

Tuniczka wyszła nieco za duża, ale.. a tam! Będzie na wiosnę :)

czapki szydełkowe + "gratisy"

Odwiedziła nas moja Siostra z rodzinką, dlatego dziergania ciąg dalszy... :) Trzeba było się sprężać, bo przylecieli tylko na dwa tygodnie. 
Czerwony komplet dla Oliwki, miodowy dla Zuzi (która odmówiła pozowania, dlatego w roli modelki również Oliwia) :)

Ocieplacze i mini-szalik wykonane zostały na drutach, czapki na szydełku :)

Czapka + ocieplacze na nogi (choć mogą być też na ręce).

  

Oliwka uznała, że kwiatki powinny być do przodu 

(to jej ocieplacze, więc... nie należy dyskutować) ;)

Czapka + mini-szalik (albo otulacz.. sama nie wiem :) )

Pomysł na taki szalik pochodzi ze strony garnstudio.com (mają tam całą masę przecudnych rzeczy). Najpierw wykonuje się środkową część (w tej roli warkocz), później nabiera się oczka wkoło i na drutach z żyłką wykonuje się drugą część... Wiem, że mógł być dłuższy. Następny będzie lepszy :)

serduszka szydełkowe

Od czasu do czasu siadam i oglądam, co nowego pojawiło się na blogach, które obserwuję. 

Wczoraj na blogu Projekt 12/12 obejrzałam podobne serduszko. Nagle odkryłam, że poza kwiatkami i motylkami szydełkowymi są jeszcze inne małe drobiazgi. Ja - niedawna przeciwniczka wszelakich serduszek nagle odkryłam, że zaczęłam je lubić na nowo.
Myślę, że będą naszywkami dla naszych pociech (tu mam na myśli nie tylko moją Córę, ale i dwie Siostrzenice) w razie potrzeby... :)

Dla chętnych link do filmu, który krok po kroku zdradza jak go wykonać.

Całkiem łatwe do wykonania, a efekt jest mniej więcej taki:

Tutorial - kwiatek szydełkowy

Całkiem niedawno to ja poszukiwałam instrukcji wykonania kwiatków szydełkowych, dlatego wiem, że takich tutoriali nigdy nie jest za dużo ;)

Kwiatek, który prezentuję dopracowany został metodą prób i błędów.

Pojęcia, jakie wystarczy znać, by wykonać podobnego kwiatka, to:

* oczko łańcuszka

* oczko ścisłe

* półsłupek

* słupek

* słupek podwójnie nawijany (podwójny słupek)

Mój kwiatek ma płatków 6. Jeżeli wolicie, by Wasze kwiatuszki miały ich tylko 5, wystarczy, że w podstawie zamiast 12-stu słupków zrobicie słupków 10. 

 

Zaczynamy od 4 oczek łańcuszka.

Zamykamy je oczkiem ścisłym tworząc małe kółeczko.

Wykonujemy kolejne 3 oczka łańcuszka, które będą naszym pierwszym słupkiem

 Na kółeczku robimy 11 słupków (razem z łańcuszkiem mamy ich mieć 12)

 Zamykamy okrąg oczkiem ścisłym.

 Robimy łańcuszek z 5 oczek i mocujemy go półsłupkiem w poprzednim rzędzie omijając jeden słupek..  (naprawdę nie wiem jak inaczej to napisać.. ;) )

 Kolejne płatki wykonujemy łańcuszkami z 3 oczek. Dwa oczka z pierwszego łańcuszka są półsłupkiem, do którego oczkiem ścisłym mocujemy ostatni płatek.

Zabieramy się za wypełnianie płatków. 

Wykonujemy kolejno: półsłupek, słupek, podwójny słupek (3x), słupek, półsłupek.

Zanim rozpoczniemy pracę na następnym płatku, zamykamy poprzedni oczkiem ścisłym i wykonujemy 1 oczko łańcuszka.

 Czynność powtarzamy jeszcze 5 razy aż do uzyskania gotowego kwiatuszka :)
Ostatni płatek również mocujemy oczkiem ścisłym.

  
Ja na końcu wykonuję jeszcze dwa oczka łańcuszka i zaciskam je. 

Oczywiście należy jeszcze pochować nitki, czego ja zrobić nie zdążyłam ;)

Sukieneczka z kokardką

Chciałam uszyć ją tak szybko, że podszewkę w większości musiałam doszywać ręcznie (wiadomo - zaczęłam od końca). 

Morał na dziś: 

Jeśli bierzecie się za szycie, nie spieszcie się 

- to znacznie wydłuża czas pracy ;)

Sukienka jak już wspominałam uszyta została z resztek po spódnicy z kontrafałdą. 

Wyszedł rozmiar 74cm i ani deczko więcej, dlatego muszę spieszyć się, 

by zdążyć wystroić w nią Amelkę.. :) 

Myślę, że teraz będę już miała jakieś wyobrażenie 

co do przyszłych sukieneczek szytych bez wykroju... :)

Zdjęcie tylko jedno, bo reszta mimo pięknej pogody wyszła marnie. 

 

Dodano 15.02.2012 r.: 

Sukienka została już przetestowana. 

Dziękuję za wszystkie miłe słowa. 

Kokardka podoba się również Amelce 

- zaśliniła ją doszczętnie w pierwszych 10-ciu minutach użytkowania :D

naszyjnik ze sznurka (dratwy) i perełek

Ten naszyjnik ma już na karku jakiś roczek. Na początku leżał u mnie w szufladzie, bo wydawało mi się, że nie nadaje się do noszenia. Pewnego pięknego dnia został jednak wypatrzony przez odwiedzającą mnie wówczas Siostrę, której z ogromną radością go podarowałam. Jak się okazało - się nosi! :)
Niedawno sobie o nim przypomniałam i poprosiłam Siostrę o zdjęcia.. I oto są! 
O takiej jakości zdjęciach na moim blogu marzę! Z wrażenia nie wiedziałam, które wybrać, stąd jest ich aż tyle :)

Spódnica z kontrafałdą

Marchewkowa popełniła kolejną fantastyczną spódnicę. Możecie obejrzeć ją TUTAJ.

Jako, że mój obecny rozmiar nie pozwala chodzić mi w ubraniach sprzed ciąży,

zapragnęłam wejść w posiadanie podobnej.

Wykrój pochodzi z ubiegłorocznej Burdy (nr 8/2011) i składa się tylko z 2 elementów (+ 3-ci prostokąt na kontrafałdę).

Początkiem tygodnia zakupiłam materiał w cenie 15,00 zł/1 mb, odkopałam nabytą już wcześniej podszewkę oraz zamek i zabrałam się za działanie :)

Z pełną odpowiedzialnością stwierdzam - to naprawdę wdzięczny model! Szyje się ekspresowo, a w moim wypadku nie potrzebował również zbyt wielu "poprawek" (zwykle Burdowe wykroje nijak na mnie nie pasują - tu za dużo, tam za mało..)

Nie dostałam nigdzie rypsowej tasiemki, o której wspominają w opisie (niestety najszersza dostępna miała 1,5cm szerokości), więc pasek zmajstrowałam z tegoż samego materiału co całość.

Materiał, z którego uszyłam spódnicę, to tkanina w jodełkę ze srebrną nitką - strzępi się okrutnie! Mimo wszystko mam plan, by z resztek uszyć Amelce sukienkę.
Zobaczymy, czy coś z tego wyjdzie, bo materiału nie zostało zbyt wiele...

Przód z zaszewkami i tytułową kontrafałdą...

Przód, prawy i lewy profil...

Tył z zamkiem i guzikiem, którym bawiłam się we wczesnym dzieciństwie...

(teraz widzę, że guzik wypadł w złym miejscu :/)